Ik gebruik schilderkunst om de stille, psychologisch geladen momenten te onderzoeken die onthullen wie we werkelijk zijn, onder de oppervlakte. Via figuratieve scènes, gevormd door subtiele gebaren, geladen ruimtes en symbolische omgevingen, onderzoek ik thema’s als nostalgie, verlangen, afstand tussen mensen en de onzekere paden die een leven vormgeven.

​

Ik voel me aangetrokken tot momenten waarin mensen zich bevinden tussen denken en handelen, tussen aanwezigheid en afwezigheid, tussen verbondenheid en isolatie—momenten die klein lijken, maar een grote emotionele draagkracht hebben.

​

Mijn bedoeling is niet om duidelijke verhalen te vertellen, maar om ruimtes van ambiguïteit te creëren waarin de kijker iets herkenbaars kan voelen, onderdelen van zijn of haar eigen innerlijke leven kan terugvinden, en betekenis kan ontdekken door reflectie in plaats van uitleg.