Jeroen Beirens

In mijn beeldtaal ondergaat het oorspronkelijke die voortkomt uit tekeningen en fotografie, een transformatie. Het wordt naverteld in ruimtelijke lichamen. Bestaand uit overvloedig opgestapelde contourlijnen.

Dit zijn entiteiten, die gelijktijdig zichtbaarheid verwerven, maar ook fragmenteren.

​

​

Het zuivere en etherische van zijn beeldtaal, de diversiteit van wat desondanks een eenheid vormt, het inventieve doen samengaan van ritmiek en ruimtelijkheid, van abstrahering en herhaling, van
groei die een primair of noem het fundamenteel teken ondergaat, van spanning en tenger coloriet.

(kunstcriticus Hugo Brutin)